Gujana leży na kontynencie południowoamerykańskim, ale jest w pełni karaibskim narodem. Przynależy do Karaibów nie ze względu na swoje wybrzeże, lecz język, historię i mieszkańców.
Geograficznie zwrócona jest w stronę Atlantyku, a nie Morza Karaibskiego. Większość kraju położona jest na Tarczy Gujańskiej, starożytnym bloku skalnym, na którym znajdują się lasy deszczowe, Wyżyna Gujańska oraz wodospady, takie jak Kaieteur. To wnętrze kraju należy bardziej do kontynentu niż do Karaibów. Karaibski charakter Gujany jest kulturowy, a nie morski.
Gujana jest jedynym krajem w Ameryce Południowej, w którym językiem urzędowym jest angielski. Do uzyskania niepodległości w 1966 roku była brytyjską kolonią Gujana Brytyjska, jedną z trzech Gujan, obok holenderskiego Surinamu i Gujany Francuskiej na wschodzie. Rozwijała się w brytyjskim świecie karaibskim, podobnie jak Belize, Jamajka i Barbados.
Jest pełnoprawnym członkiem CARICOM, Wspólnoty Karaibskiej. Georgetown, jej stolica, jest siedzibą CARICOM, więc blok jednoczący Karaiby jest zarządzany z samej Gujany.
Jej mieszkańcy to ludność indokaraibska i afrokaraibska, wywodząca się od indyjskich robotników kontraktowych oraz zniewolonych Afrykanów sprowadzonych do pracy na plantacjach cukru. To ta sama historia plantacji i to samo zróżnicowane społeczeństwo karaibskie, co na Trynidadzie i innych wyspach.
Zatem Gujana jest karaibska pod względem kultury i polityki, a nie wybrzeża. Dzieli język, ludzi i historię z resztą Karaibów, mimo że zwrócona jest w stronę Atlantyku.
