Bimini to najbardziej wysunięty na zachód dystrykt Bahamów i punkt archipelagu położony najbliżej kontynentalnych Stanów Zjednoczonych, znajdujący się 50 mil na wschód od Miami. North Bimini to główna wyspa, mająca 11 kilometrów długości i w żadnym miejscu nieprzekraczająca 200 metrów szerokości. Większość z około 2000 mieszkańców wyspy mieszka w Alice Town, wzdłuż jednej drogi z licznymi sklepami, restauracjami i barami, zwanej King's Highway. Na South Bimini znajduje się lotnisko i niewiele więcej. Obie wyspy łączy pięciominutowy rejs promem.
- Najbliższe lotnisko: South Bimini Airport (BIM / MYBS), South Bimini
- Klimat: Zwrotnikowy. Ciepły i suchy od grudnia do kwietnia, gorący i wilgotny od czerwca do października.
Dlaczego ludzie odwiedzają Bimini
Wędkarstwo jest głównym powodem. Bimini leży na skraju Prądu Zatokowego (Golfsztromu), ciepłego prądu morskiego płynącego na północ wzdłuż Bahamów, który przynosi marliny błękitne, tuńczyki, żaglice i mieczniki. Wyspa nazywa siebie światową stolicą wędkarstwa sportowego. Ernest Hemingway przybył tu w 1935 roku na ryby i został na dwa lata. Mieszkał w hotelu Compleat Angler, łowił ryby ze swojej łodzi Pilar i napisał na wyspie fragmenty powieści „Mieć i nie mieć” oraz „Wyspy na Golfsztromie”. Mówi się, że 500-funtowy marlin błękitny złowiony u wybrzeży Bimini stał się inspiracją dla „Starego człowieka i morza”. Hotel Compleat Angler spłonął doszczętnie 13 stycznia 2006 roku, a wraz z nim dziesięciolecia fotografii i pamiątek związanych z Hemingwayem.
Nurkowanie to drugi powód. Około mili od brzegu, na głębokości 4,5 metra, znajduje się Bimini Road – podwodna formacja dużych bloków wapiennych ciągnąca się na długości około 450 metrów. Odkryta w 1969 roku formacja jest przez niektórych uważana za część zaginionego miasta Atlantydy. Geolodzy opisują ją jako naturalną formację skalną. Niezależnie od pochodzenia, jest to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc do nurkowania na Bahamach. SS Sapona, betonowy statek używany do przechowywania przemycanego alkoholu w czasach prohibicji, osiadł na mieliźnie podczas huraganu w 1926 roku na południe od Bimini. Górna połowa kadłuba znajduje się nad linią wody. Nurkowie eksplorują zatopioną część statku.
Martin Luther King Jr. odwiedził Bimini w 1964 roku i pracował tam nad swoim przemówieniem z okazji odebrania Pokojowej Nagrody Nobla. Dziś na wyspie znajdują się dwa jego popiersia z brązu.
Historia Bimini
Ludność Lucayan Taíno zamieszkiwała te tereny przed przybyciem Kolumba. Hiszpanie usunęli ich po 1492 roku. Pięć rodzin założycielskich Bimini zajmowało się legalnym odzyskiwaniem wraków w 1834 roku, w tym samym roku, w którym Wielka Brytania zniosła niewolnictwo na Bahamach. Ich potomkowie stanowią większość dzisiejszej populacji. Podczas prohibicji Bimini oraz pobliskie wysepki Gun Cay i Cat Cay służyły jako przybrzeżne magazyny. Szkunery załadowane alkoholem kotwiczyły tutaj, podczas gdy amerykańscy przemytnicy rumu przewozili ładunek na północ przez Prąd Zatokowy. Bimini Bay Rod and Gun Club, pierwszy hotel na wyspie, został zniszczony podczas tego samego huraganu w 1926 roku, który zniszczył Saponę.
Legenda Lucayan mówiła o miejscu zwanym Beimini, gdzie można było znaleźć fontannę wiecznej młodości. Hiszpański odkrywca Juan Ponce de León usłyszał tę historię i wyruszył na jej poszukiwania. Historycy zauważają, że Lucayanie opisywali lokalizację w Zatoce Honduraskiej, a nie na Bahamach. Ekspedycja De Leóna zaprowadziła go na Florydę, a nie na Bimini. Mała studnia ze słodką wodą na South Bimini, w pobliżu lotniska, posiada tablicę oznaczającą to miejsce jako Fontannę Młodości. Historyczne podstawy są kwestionowane, ale sama studnia istnieje naprawdę.
Co można tu znaleźć
North Bimini jest na tyle wąskie, że w pogodny dzień można zobaczyć Ocean Atlantycki od strony Prądu Zatokowego. Zachodnie wybrzeże to jedna długa plaża. King's Highway biegnie przez całą długość wyspy, a w niektórych miejscach woda jest widoczna po obu stronach. Nie ma tu świateł drogowych. Większość ludzi porusza się wózkami golfowymi lub pieszo. Prąd Zatokowy przepływa na tyle blisko brzegu, że wędkarstwo głębinowe jest możliwe w ciągu kilku minut od wypłynięcia z portu. Dzikie delfiny plamiste żyją na płytkich piaszczystych łachach na zachód od wyspy i można je spotkać podczas rejsu łodzią.
