Bimini is het meest westelijke district van de Bahama's en het punt in de archipel dat het dichtst bij het vasteland van de Verenigde Staten ligt, op 80 kilometer ten oosten van Miami. North Bimini is het hoofdeiland, 11 kilometer lang en nergens breder dan 200 meter. De meeste van de ongeveer 2.000 inwoners van het eiland wonen in Alice Town, een enkele weg met winkels, restaurants en bars genaamd King's Highway. South Bimini herbergt de luchthaven en weinig anders. Een veerboot van vijf minuten verbindt de twee.
- Dichtstbijzijnde luchthaven: South Bimini Airport (BIM / MYBS), South Bimini
- Klimaat: Tropisch. Warm en droog van december tot april, heet en nat van juni tot oktober.
Waarom mensen Bimini bezoeken
Vissen is de voornaamste reden. Bimini ligt aan de rand van de Golfstroom, de warme stroming die langs de Bahama's naar het noorden loopt en blauwe marlijn, tonijn, zeilvis en zwaardvis met zich meebrengt. Het eiland noemt zichzelf de sportvis-hoofdstad van de wereld. Ernest Hemingway arriveerde in 1935 om te vissen en bleef twee jaar. Hij woonde in het Compleat Angler Hotel, viste vanaf zijn boot Pilar en schreef delen van To Have and Have Not en Islands in the Stream op het eiland. Een blauwe marlijn van 225 kilogram die voor de kust van Bimini werd gevangen, zou de basis hebben gevormd voor The Old Man and the Sea. Het Compleat Angler brandde op 13 januari 2006 volledig af, waarbij tientallen jaren aan Hemingway-foto's en memorabilia verloren gingen.
Duiken is de tweede reden. Ongeveer anderhalve kilometer uit de kust, op 4,5 meter diepte, ligt Bimini Road, een onderwaterformatie van grote kalksteenblokken die zich over ongeveer 450 meter uitstrekt. De formatie werd in 1969 ontdekt en sommigen beweren dat het deel uitmaakt van de verloren stad Atlantis. Geologen beschrijven het als een natuurlijke strandrotsformatie. Wat de oorsprong ook is, het is een van de meest bezochte duiklocaties op de Bahama's. De SS Sapona, een betonnen schip dat tijdens de drooglegging werd gebruikt om gesmokkelde drank op te slaan, liep in 1926 tijdens een orkaan ten zuiden van Bimini aan de grond. De bovenste helft steekt boven de waterlijn uit. Duikers verkennen de ondergedompelde romp.
Martin Luther King Jr. bezocht Bimini in 1964 en werkte daar aan zijn toespraak voor de Nobelprijs voor de Vrede. Twee bronzen bustes van King staan vandaag de dag op het eiland.
Wat Bimini heeft gevormd
De Lucayan Taíno waren hier al voor Columbus. De Spanjaarden verdreven hen na 1492. De vijf stichtende families van Bimini waren in 1834 erkende wrakvissers, hetzelfde jaar dat Groot-Brittannië de slavernij op de Bahama's afschafte. Hun nakomelingen vormen het grootste deel van de huidige bevolking. Tijdens de drooglegging dienden Bimini en de nabijgelegen cays Gun Cay en Cat Cay als offshore-opslagplaatsen. Schoeners vol drank gingen hier voor anker, terwijl Amerikaanse rumlopers de lading naar het noorden over de Golfstroom vervoerden. De Bimini Bay Rod and Gun Club, het eerste hotel van het eiland, werd verwoest tijdens dezelfde orkaan van 1926 die de Sapona deed stranden.
Een Lucayaanse legende sprak over een plek genaamd Beimini waar een bron van eeuwige jeugd te vinden zou zijn. De Spaanse ontdekkingsreiziger Juan Ponce de León hoorde dit verhaal en ging ernaar op zoek. Historici merken op dat de Lucayanen een locatie in de Golf van Honduras beschreven, niet de Bahama's. De expeditie van De León bracht hem naar Florida, niet naar Bimini. Een kleine zoetwaterbron op South Bimini nabij de luchthaven draagt een plaquette die de plek markeert als de Bron van de Eeuwige Jeugd. De historische basis is omstreden. De bron is echt.
Wat u er vindt
North Bimini is smal genoeg om op een heldere dag de Atlantische Oceaan vanaf de kant van de Golfstroom te kunnen zien. De westkust is één langgerekt strand. King's Highway loopt over de gehele lengte van het eiland, waarbij het water op sommige plekken aan beide kanten zichtbaar is. Er zijn geen verkeerslichten. De meeste mensen verplaatsen zich per golfkarretje of te voet. De Golfstroom loopt dicht genoeg langs de kust om binnen enkele minuten na het verlaten van de haven in diep water te kunnen vissen. Wilde gevlekte dolfijnen leven in de ondiepe zandbanken ten westen van het eiland en kunnen per boot worden ontmoet.
