Eleuthera i Harbour Island, Bahamy

Eleuthera to długa, wąska wyspa rozciągająca się na 180 kilometrów z północy na południe, której szerokość w większości miejsc ledwo przekracza 1,6 kilometra. W najwęższym punkcie, przy moście Glass Window Bridge, ma zaledwie 9 metrów szerokości. Nazwa pochodzi od greckiego słowa oznaczającego wolność i została nadana przez Eleutheran Adventurers – angielskich purytanów, którzy osiedlili się tutaj w 1648 roku jako pierwsi angielscy koloniści na Bahamach. Harbour Island znajduje się tuż przy północno-wschodnim krańcu Eleuthera, zaledwie pięć minut rejsu promem. Niegdyś była to stolica Bahamów. Na Harbour Island nie wolno używać samochodów. Mieszkańcy i turyści poruszają się wózkami golfowymi.

Najbliższe lotniska: North Eleuthera Airport (ELH / MYEH), Governor's Harbour Airport (GHB / MYGB)
Klimat: Zwrotnikowy. Ciepły i suchy od grudnia do kwietnia, gorący i wilgotny od czerwca do października.

Dlaczego warto odwiedzić Eleuthera i Harbour Island

Różowy piasek to główny powód, dla którego przybywa tu większość turystów. Plaża Pink Sands Beach na Harbour Island ciągnie się przez trzy mile wzdłuż wschodniego wybrzeża. Jej kolor pochodzi od pokruszonych koralowców i fragmentów muszli zmieszanych z białym piaskiem. Ten sam różowy piasek występuje na ponad 35 milach wybrzeża głównej wyspy Eleuthera. Magazyn Travel and Leisure uznał Pink Sands Beach za jedną z najlepszych plaż na świecie.

Drugim powodem jest most Glass Window Bridge. W tym miejscu wyspa Eleuthera zwęża się do 9 metrów, a droga przecina pas skał, mając z jednej strony Ocean Atlantycki, a z drugiej zatokę Bight of Eleuthera. Strona atlantycka jest ciemnoniebieska i wzburzona, podczas gdy strona zatoki jest turkusowa i spokojna. Kontrast jest widoczny z drogi bez konieczności wysiadania z samochodu i jest na tyle wyraźny, że wygląda niemal sztucznie. Pierwotne przejście stanowił naturalny kamienny łuk, który w 1885 roku uwiecznił na swoim obrazie amerykański malarz Winslow Homer. Został on zniszczony przez huragany. Obecny betonowy most był wielokrotnie uszkadzany i odbudowywany. Fale atlantyckie, zwane „rages”, wywołane przez odległe sztormy, mogą w tym miejscu osiągać wysokość nawet 30 metrów, nawet w bezchmurne dni.

Na Eleuthera wciąż uprawia się ananasy. Odmiana ta nazywana jest „sugarloaf”. W Gregory Town każdego czerwca odbywa się coroczny Festiwal Ananasa. Gospodarstwa są niewielkie i prowadzone przez rodziny, a niektóre z nich oferują zwiedzanie.

Historia Eleuthera i Harbour Island

Eleutheran Adventurers przybyli tu w 1648 roku jako pierwsi angielscy osadnicy na Bahamach. Ich statek rozbił się na rafie u północnego wybrzeża. Ocalali schronili się w Preacher's Cave, wapiennej jaskini na północnym krańcu wyspy. Niedawne wykopaliska w jaskini odkryły szczątki ludu Lucayan Taíno, co dowodzi, że Lucajczycy byli tam przed nimi. Osadnicy nazwali wyspę Eleuthera, od greckiego słowa oznaczającego wolność, co odzwierciedlało ich cel założenia kolonii wolnej od prześladowań religijnych.

Harbour Island stała się administracyjną stolicą Bahamów pod rządami brytyjskimi i utrzymywała ten status, dopóki Nassau nie rozrosło się na tyle, by go przejąć. Kolonialna architektura Dunmore Town na Harbour Island odzwierciedla tę historię. Ulice są wąskie, domy mają pastelowe kolory i są zbudowane bezpośrednio przy ulicy, a tempo życia nie zmieniło się znacząco od dwóch stuleci.

Co można tu znaleźć

Eleuthera jest na tyle długa, że północna i południowa część wyspy sprawiają wrażenie zupełnie odrębnych miejsc. Na północy znajduje się Glass Window Bridge, Preacher's Cave, plaża surfingowa oraz przystań promowa na Harbour Island. W centrum znajduje się Governor's Harbour, stolica administracyjna, oraz plantacje ananasów w Gregory Town. Na południu rozciąga się Lighthouse Beach, długi odcinek różowego piasku skierowany w stronę Atlantyku, położony na samym południowym krańcu wyspy, do którego można dotrzeć jedynie nieutwardzoną drogą wymagającą pojazdu z napędem na cztery koła. Nagrodą są kilometry plaży, na której prawie nikogo nie ma.

Harbour Island oferuje trzy mile różowego piasku od strony Atlantyku oraz Dunmore Town po drugiej stronie. Ulice miasta są zbyt wąskie dla samochodów. Wzdłuż atlantyckiego brzegu wyspy ciągnie się rafa barierowa, a woda między Harbour Island a Eleuthera jest w większości miejsc na tyle płytka, że z łodzi można zobaczyć dno.